تبليغاتX
زندگی یعنی مرگ...

زندگی یعنی مرگ...

اول به نام عشق، دوم به نام تو، سوم به ياد مرگ...

چه شبي بود و چه فرخنده شبي

آن شب دور که چون خواب خوش از ديده پريد

کودک قلب من اين قصه شار

از لبان تو شنيد

 زندگي رويا نيست

زندگي زيبايي ست

مي توان

بر درختي تهي از بار زدن پيوندي

مي توان در دل اين مزرعه خشک وتهي بذري ريخت

مي توان

از ميان فاصله ها را برداشت

دل من با دل تو

هر دو بيزار از اين فاصله هاست

قصه شيريني ست

کودک چشم من از قصه تو مي خوابد

قصه نغز تو از غصه تهي ست

باز هم قصه بگو

تا به آرامش دل

سر به دامان تو بگذارم و در خواب روم

 

 

گل به گل سنگ به سنگ اين دشت

يادگاران تواند

رفته اي اينک و هر سبزه و سنگ

در تمام در و دشت

سوگواران تواند

در دلم آرزوي آمدنت ميميرد

رفته اي اينک اما آيا

باز برمي گردي؟

چه تمناي محالي دارم

خنده ام ميگيرد

 

 

چه شبي بود و چه روزي افسوس

با شبان رازي بود

روزها شوري داشت

ما پرستو هارا

از سر شاخه به بانگ هي هي

مي پرانديم در آغوش فضا

ما قناريها را

از درون قفس سرد رها مي کرديم

آرزو مي کردم

دشت سرشار ز سرسبزي رويا هارا

من گمان مي کردم

دوستي همچون سروي سرسبز

چار فصلش همه آراستگي ست

من چه مي دانستم

هيبت باد زمستاني هست

من چه مي دانستم

سبزه مي پژمرد از بي آبي

سبزه يخ مي زند از سردي دي

من چه مي دانستم

دل هرکس دل نيست

قلبها ز آهن و سنگ

قلبها بي خبر از عاطفه اند.

 

 

 

   

نه دلم تنگ نشده واسه دیدن تو

واسه بوی گل یاس واسه عطر تن تو

نه دلم تنگ نشده واسه بوسیدن تو

واسه وسوسه چشمهای روشن تو


چرا دلتنگ تو باشم چرا عکستو ببوسم

چرا تو خلوت شبهام چشم به راه تو بدوزم

چرا یاد تم بمونم تویی که نموندی پیشم

میدونم تا آخر عمر من بازم عاشق میشم


نه دلم تنگ نشده واسه دیدن تو

واسه بوی گل یاس واسه عطر تن تو

نه دلم تنگ نشده واسه بوسیدن تو

واسه وسوسه چشمهای روشن تو


یه روز ابری و سرد رفتی تو از زندگیم

به تو گفتم بعد از این واسه هم غریبه ایم

از حقیقت تا دروغ فاصله خیلی کمه

نه دلم تنگ نشده تنها حقیقتمه


نه دلتنگ نمیشم

نه دلتنگ نمیشم


نه دلم تنگ نشده واسه دیدن تو

واسه بوی گل یاس واسه عطر تن تو

نه دلم تنگ نشده واسه بوسیدن تو

واسه وسوسه چشمهای روشن تو

   

به او بگوييد دوستش دارم...


به او بگوييد دوستش دارم

 

به او که تنش بوي گلهاي سرخ را ميدهد

 

 به او که با جادوي کلامش زيباترين لغات را شناختم

 

 به او که لحن صدايش دلپذيرترين آهنگ است

 

به او که نگاهش به گرمي آفتاب و لبانش به سرخي شقايق ودلش به زلالي باران است

 

به او که براي من مينويسد، ....

 

مينويسد از باران، از شبنم، از گرماي عشق و به او بگوييد دوستش دارم

 

به او که قلبش به وسعت درياييست که قايق کوچک دل من درآن غرق شده

 

به او که مرا از اين زمين خاکي به سرزمين نور و شعر و ترانه برد، و چشمه...

 

 

 دوستت دارم ...

 

 دوستت دارم...

 

 دوستت دارم...

   

سلام کسي که تو دلم درخشيد

من ديگه دوستت ندارم ببخشيد

 

 

بهتره که نپرسي علتش رو

چون که خودت ندادي فرصتش رو

 

 

بهتره اين نامه آخر باشه

فکر کنم اين واسه ما بهتر باشه

 

 

من واسه کسي که دوست ندارم

نميتونم شاخه گل بيارم

 

 

نميتونم صداش کنم عزيزم

روزاي خوبمو به پاش بريزم

 

 

بين تو و اون روزا کلي فرقه

تو آسمونت پر رعد و برق

 

 

نه مهربوني نه واسم میخندي

هر دري رو من ميزنم ميبندي

 

 

کو اون همه شعراي عاشقونه؟

کي بود بهم ميگفت سلام بهونه

 

 

نه صحبت از سلام بهونه اي نيست

پرنده اينجاس ولي دونه اي نيست

 

 

فقط ميخواستي صاحب قفس شي

بري و با ديگري همنفس شي

 

 

خواستي بگي ميشه به دام بيوفتم

بعدش بگي ديدي بهت نگفتم

 

 

از چشم من افتادي نازنينم

دوست ندارم ديگه تورو ببينم

 

 

اون کسي که دم ميزد از حسادت

اگر بميرم نمياد عيادت

 

 

منم ميخوام اتمام حجت کنم

خيال هر دومونو راحت کنم

 

 

اگه دلت همين حالا بشکنه

بهتر از آوارگياي منه

 

 

من کسي رو ميخوام که عاشق باشه

اول و آخرش شقايق باشه

 

 

من کسي رو ميخوام که آيينه شمعدون

بندازه اونو ياد عکس مجنون

 

 

من کسي رو ميخوام که نيست مثل تو

پشيمونم دوستت ندارم برو

 

 

پشيموني گرچه نداره سودي

خوب شد که فهميدم بدي به زودي

 

 

من کسي رو ميخوام که نازو با حس

صدام کنه مثل فرشته نرگس

 

 

مثل همون روزاي آشنايي

نه مثل حالا نه مثه رهايي

 

 

جواب بدي ندي ديگه تمومه

نميدونم جواب واسه کدومه

 

 

نامه هامو ازبس جواب ندادي

جواب بدي شايد بشه زيادي

 

 

شاخه نباتم که بشه واسطه

دل نميدم ديگه به اين رابطه

 

 

اما يادت باشه که اين آدما

کم نبودن پيشم وليکن شما

 

 

نيستيد مثه اون روزاي طلايي

کي گفته سه تا بخش داره جدايي

 

 

جدايي هر غمش هزارتا بخشه

دل ميسوزونه مثه آذرخشه

 

 

من هرچي دوست دارم تموم شه نامه

دلم مياد بازم ميده ادامه

 

 

ديگه تموم شد اون همه غم و رنج

وقت قرار و شوق ساعت پنج

 

 

برو پيش هرکسي که دوست داري

حق نداري اسم منم بياري

 

 

بخواي نخواي زود برو به سلامت

خدا کنه بين ماها قضاوت
 

   

ــــــــــــــــــــــــــــــ

 

دفتر عشـــق كه بسته شـد

 

ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم

 

خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون

 

به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

 

اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

 

بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

 

براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

 

حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

 

تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

 

بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم

 

غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

 

بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

 

از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

 

از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

 

چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم

 

چــــــــراغ ره تـاريكـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم

 

دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

 

فردا بـه آفتاب وا بشــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

 

چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو

 

آخـر مـاجرا بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه

 

دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه

 

بزن تير خــــــــــــــــلاص رو

 

ازاون كه عاشقــــت بود

 

بشنواين التماسرو

 

ــــــــــــــــــــــ

 

ـــــــــــــــ

 

ـــــــــــ

 

ـــــــ

 

ــــ

 

ـ

 

.

 

.

 

 

   

رفتي اما

 

 

                     اين دل غمگين من

 

 

                                       همچنان در کوچه هاي خلوت عمرم

 

 

                                                                              به دنبال تو مي گردد

 

 

به دنبال نگاه تو

 

 

                              نگاهي پر ز شادي، مهرباني

 

 

                                                   نگاهي خالي از هر بي وفايي ها

 

                                                                                   

  به دنبال صداي توست

 

 

                     صداي خنده و لبريز از شوق رهايي ها

 

 

                                                             به دنبال تو مي گردم

 

 

                                                                                         

   به دنبال دلت

 

                 آن دل که سنگ است و

 

 

                                                      ندارد هيچ از احساس

 

 

 به من آخر بگو سنگ دل
 

 

                 چرا با من چنين کردي؟؟

 

   

 

 

 ..: اي کاش بودي :..

 

 

 اي کاش مي تونستي از دور خوب به زندگي من نگاه کني . خوب خوب 

 

 

 اي کاش مي تونستي تک تک لحظاتم رو شفا ف و واضح مي ديدي .

 

 

اي کاش مي تونستي حداقل با ديدن اين صحنه ها بفمهي که تو با نامرديت چه بلايي سر من و زندگيم آوردي

 

 

کاش مي شد يک لحظه فقط يک لحظه جاي من بودي .

 

 

کاش باورت مي شد که چه کردي . کاش مي فهميدي که با من و زندگيم چه کار کردي

 

 

که حداقل اين بلا رو سر کس ديگه اي نياري .

 

 

کاش اين قدر درکت از زندگي بالا بود که تمام زندگي منو فداي يک لحظه پر از شهوت خودت نمي کردي

 

 

کاش اين قدر از زندگي سرت مي شد که بفهمي شکستن يه آدم اونم کسي که بهش قول داده بودي

 

 

 مواظبش باشي اونم توي اولين برخورد توي اولين اعتماد با هيچ چيز ديگه اي قابل جبران نيست

 

 

کاش .... فقط کاش !

 

 

ديگه مدتهاست که کار از کار گذشته .

 

 

 مدتهاست که من تنهاتر از اون شدم که تو حتي بتوني فکرش رو هم بکني .

 

 

افسوس ... افسوس ...

 

 

و هزاران بار افسوس...

 

 


 

   

 

يک تبسم زيرکانه يک عروسک بچه گانه ويک بازيه کودکانه کافي بود براي عاشق شدنم و تو

 

اين کار را کردي چقدر ساده عاشقت  شدم...

 

مثل قصه کودکانه توشدي براي من شاهزاده اي سوار بر اسب سفيد...

 

چه قدر ساده عاشقم کردي و از آن ساده تر رهايم کردي...

 

گفتم بمان پري قصه ها که من بي تو ميميرم 

 

 

خنديدي و گفتي بازي بود

 

 

گفتم بازي زيبايي بودبيابازي کنيم

 

 

 گفتي من کودک نيستم بزرگ شده ام بازي نمي کنم

 

 

گفتم مگر بزرگترهابازي نمي کنند؟

 

 

گفتي بازي نه زندگي مي کنند

 

 

گفتم پس بيا زندگي کنيم مثل بازي

 

 

گفتي زندگي بازي نيست

 

 

 گفتم پس با عشق تو چه کنم؟

 

 

گفتي رهايش کن بازي بود زندگي کن

 

                                                                                            

و من بازیچه تو

   

 

 

 

زیر خاکستر ذهنم باقیست آتشی سرکش و سرزنده هنوز

 

 

یادگار است زعشقی سوزان که بود گرم و فروزنده هنوز

 

 

عشق همانگونه که بنیان مرا سوخت از ریشه و خاکستر کرد

 

 

غرق در حیرتم از اینکه چرا مانده ام زنده هنوز

 

 

گاهگاهی که دلم میگیرد پیش خود میگویم

 

 

آنکه جانم را سوخت یادی آرد از این بنده هنوز؟

 

 

سخت جانی را بین که نمردم از هجر

 

 

مرگ صدبار به از بی تو بودن باشد

 

 

گفتم از عشق تو خواهم مرد چون نمردم هستم پیش چشمان تو شرمنده هنوز

 

 

گرچه از فرط غرور اشکم از دیده نریخت

 

 

بعد تو لیک پس از آن همه روز

                                                               

                                                                    کس ندیده به لبم خنده هنوز

 

 

گفته بودند که از دل برود یار چو از دیده برفت

 

 

روزهاست که از دیده برفتی لیکن

                                                           

 

                                                                  دلم از مهر تو آکنده هنوز

 

 

دفتر عمر مرا دست ایام ورق ها زده است

 

 

زیر بار غم عشق قامتم خم شد و پشتم بشکست

 

 

در خیالم اما همچنان روز نخست تویی آن قامت بالنده هنوز

 

 

در قمار غم عشق

                                                    

 

                              دل من بردی وبا دست تهی

                                                                                                

 

                                                                       منم آن عاشق بازنده هنوز

 

 

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

 

 

گر که گورم بشکافند عیان میبینند

 

 

زیر خاکستر جسمم باقیست

 

 

آتشی سرکش و سوزنده هنوز...

 

 

نفرين به اون کسايي که روي دلا پا مي ذارن

 

تا که مي بينن عاشقي ميرن و تنهات مي ذارن

 

 نفرين به آدمايي که تو سينه ها دل ندارن

 

عاشق عاشق کشين ، رحم و مروت ندارن

 

 الهي بشکنه اون دل سياتون

 

 نمونه ديگه هيچ کسي باهاتون

 

خدا اون روز و بياره که ببينم

 

 افتاديد به دست و پاي عاشقاتون

 

   

 

من تموم زندگيمو

                     

                      پاي عشق تو گذاشتم

 

                                                     خرج احساس توكردم

 

                                                                              هر چي داشتم و نداشتم

 

 

  واسعه آبي نگاهت

 

                        دلمو زدم به دريا

 

                                            سيب ممنوعه رو چيدم

 

                                                                  مثه ادم واسه حوا

 

بين خطاي رو دستت

 

                         خط زندگيمو ديدم.

                      

                                             روي بوم كهنه ي دل.

 

                                                                           طرح چشماتو كشيدم

                                                

 من غرورموشكستم

 

                       كه يه وقت دلت نگيره

 

                                               حالا خيلي ساده ميگي.

 

                                                                        دلت از عاشقي سيره..

 

                                                                        

غير تو غير ترانه

 

                       از همه دنيا بريدم

 

                                       هر چي گفتي باورم شد

 

                                                                پشت پرده رو نديدم

                                                             

حيف من حيف ترانه

 

                    حيف حس عاشقانه.

 

                                                 همه رو به باد دادي.

 

                                                   با يه قهر بي بهانه


   
 

دراين بازار نامردي

   

            به دنبال چه ميگردي؟

 

                          نمي يابي نشان هرگزتوازعشق وجوانمردي!

 

                                                بروبگذر از اين بازار" ازاين مستي وطنازي !

 

                                                             اگرچون کوه هم باشي در اين دنيا تو مي بازي

 

 

در کلاس ادبیات معلم گفت:فعل رفتن را صرف کن...

 

رفتم...رفتی...رفت... ساکت می شوم می خندم ولی خنده ام تلخ

 

می شود معلم داد می زند خوب بعد ادامه بده و من می گویم:

 

رفت... رفت... رفت... و رفت دلم را شکست...

 

 

نگاهم حرفهایم و سکوتم نه هیچ یک اثری نداشت همه بی اثر

 

 بودمی رود بدون نگاهی و من فکر می کنم و به یاد می اورم

 

روزی را که می گفت من هستم تو هم باش نگاهی می کنم

 

من هستم ٬

 

اما او...